ترمیم پرده بکارت با تکنیک روش فلپ

روش (تکنیک) فلپ چیست:

تکنیک فلپ یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها در میان عمل‌های ترمیم دائمی پرده بکارت است.

تعریف پزشکی فلپ؛ به قطعاتی از بافت که به‌منظور ایجاد شکل و عملکرد، بدون جدا شدن رگ‌های خونی از محل اصلی یا با ادامه یافتن آن‌ها در محل جدید، به بخش دیگری از بدن منتقل می‌شوند، فلپ گفته می‌شود.

فلپی که ما در اینجا استفاده می‌کنیم، فلپ‌هایی هستند که بدون جدا شدن از محل اصلی خود برداشته می‌شوند.

تکنیک فلپ در عمل ترمیم پرده بکارت، عملی است که باید برای هر واژن به‌طور جداگانه برنامه‌ریزی شود.

در برخی زنان برداشتن یک قطعه فلپ کافی است، در حالی که در برخی ساختارهای واژینال، دو یا سه قطعه فلپ برداشته شده و با دیواره مقابل متصل می‌شود.

البته نمی‌توان گفت که روش فلپ برای همه زنان قابل اجراست.

در زنانی که روش فلپ مناسب نیست، می‌توان به‌راحتی از روش اتصال دیواره‌های مقابل یعنی «اتصال دیواره موازی» استفاده کرد.

دوره بهبودی روش فلپ به‌طور متوسط ۱۰ تا ۱۵ روز است. اما نخ‌های بخیه‌ای که قطعات فلپ را نگه می‌دارند، به‌طور متوسط ۲۵ تا ۳۵ روز روی بافت‌ها باقی خواهند ماند.

برای روش فلپ محدودیت زمانی آینده‌نگر وجود ندارد. نمی‌توان محدودیتی مانند ۳ سال یا ۵ سال تعیین کرد.

اما بازه‌های ۳ تا ۵ روزه نیز برای عمل فلپ کافی نیست.

حداقل به یک بازه زمانی ۲ تا ۳ هفته‌ای نیاز است.

وقتی تصمیم به انجام روش فلپ می‌گیرید، عمل شما پس از معاینه و بر اساس خواسته شما می‌تواند انجام شود.

نباید روش فلپ (تکنیک) را مانند یک عمل جراحی بزرگ تصور کنید.

معمولاً از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود. بیمار می‌تواند به دلخواه، بیهوشی با آرام‌بخش یعنی خواب را نیز انتخاب کند.

اما در عمل‌هایی که با بی‌حسی موضعی انجام می‌شوند، بیمار هیچ چیزی احساس نمی‌کند، درد یا رنجی وجود ندارد.

عمل ترمیم پرده بکارت با روش فلپ به‌طور متوسط ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

روش فلپ برای بیماران بسیار آسان است، اما برای پزشکان به دلیل کار با قطعات بسیار کوچک بافت در فضایی تنگ، عملی وقت‌گیر و دقیق است.

وقتی برای روش فلپ مراجعه می‌کنید، پرستاری که تنها به شما رسیدگی می‌کند همیشه کنار شما خواهد بود.

پس از گفت‌وگو با پزشک خود، در مراحل معاینه و عمل، از کنار شما جدا نخواهد شد.

پس از پایان عمل، (در صورتی که با بی‌حسی موضعی انجام شده باشد) می‌توانید بلافاصله بلند شوید و به زندگی روزمره خود بازگردید.

پس از عمل ممکن است احساس تنش در ناحیه داشته باشید. این کاملاً طبیعی است. قطعات فلپ ممکن است مقداری تنش ایجاد کنند.

پس از عمل فلپ، یا بهتر بگوییم پس از مداخله، لازم است از نوار بهداشتی استفاده کنید.

دیدن لکه‌هایی روی نوار بهداشتی در طول روز کاملاً طبیعی است.

برای جلوگیری از ایجاد عفونت در ناحیه، اگر پزشک شما صلاح بداند، ممکن است برای شما آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

در این نوع عمل‌های ناحیه واژن، مصرف آنتی‌بیوتیک باید در حداقل سطح باشد یا در صورت عدم نیاز، اصلاً استفاده نشود.

دلیل این امر این است که آنتی‌بیوتیک با دوز بالا که برای پیشگیری (پروفیلاکسی) داده می‌شود، باکتری‌های محافظ ناحیه (لاکتوباسیل) را نیز از بین می‌برد.

لاکتوباسیل، یعنی باکتری‌های محافظی که در فلور واژینال وجود دارند، از رشد سریع اسپورها (قارچ‌ها) جلوگیری می‌کنند؛ اگر عفونت قارچی (فانگال) شدیدی در ناحیه ایجاد شود، زمان به‌هم‌پیوستن بافت‌ها ممکن است طولانی‌تر شود.

پزشک شما فلور واژینال را ارزیابی کرده و درست‌ترین تصمیم را خواهد گرفت.

زمان کنترل بیمار پس از عمل ترمیم پرده بکارت با روش فلپ، نباید خیلی نزدیک به تاریخ عمل باشد.

دلیل این امر این است که قطعات فلپ که تازه به هم پیوسته‌اند، هنوز توسط نخ‌های بخیه نگه داشته می‌شوند.

برای هر آنچه درباره روش فلپ می‌خواهید بدانید، می‌توانید با ما تماس بگیرید.

برای اطلاعات قیمت می‌توانید با ما تماس بگیرید.

بازبینی پزشکی: Op. Dr. Şükrü Sanus، متخصص زنان و زایمان · آخرین بازبینی پزشکی: 2 اکتبر 2026